In de huiskamer - Oog voor de Ziel - Puur Zijn van binnenuit

Oog voor de Ziel

Puur Zijn van binnenuit

Aandacht
Balans
Ontspanning
Energie
Bewustwording
Terugkomen bij jezelf
Autisme ondersteuning
Oog voor de Ziel
Ga naar de inhoud
Puur Zijn van binnenuit
Autisme
Oog voor de ziel
ondersteuning
&
Verhaaltjes autisme

In de huiskamer

Coaching HSP/Autisme > Verhaaltjes autisme
In de huiskamer                            

Karlijn zit aan de salontafel en maakt een groot huis van lego. Het heeft drie kamers, een keuken, een douche en een wc. Het huis heeft een blauwe voordeur, rode ramen, en een tuintje met plantjes. Ze moet nog maar een paar stenen, als het af is wil ze er mee
gaan spelen met haar barbiepop. Ankie, haar jongere zusje, zit op het grote kleed. Ze speelt met haar bak met barbiekleertjes en haar barbiepop. Ze moet plassen, legt haar barbiepop even neer en loopt naar de wc.
Zo, de laatste lego steen en het huis van Karlijn is af. Nu kan Karlijn echt beginnen met haar spel. Ze staat op om haar barbiepop te halen. Onderweg ziet Karlijn de barbiepop van Ankie liggen, deze pakt ze op en gaat er mee spelen.
Ankie is klaar met plassen en gaat nog even naar de keuken, waar mama twee glazen limonade heeft klaargezet om mee te nemen. In de huiskamer ziet ze dat Karlijn met hààr barbiepop in het huisje aan het spelen is. Ankie zet snel de bekers met limonade op tafel, en vraagt aan Karlijn: “Mag ik mijn barbiepop weer terug?” Karlijn, die helemaal in haar spel zit, hoort Ankie niet. Ze geeft geen antwoord, waarop Ankie het nog eens vraagt, maar nu luider.
Hier schrikt Karlijn zo van, dat ze helemaal in de war raakt en zegt:
“het is mijn pop”. Ankie wordt boos. Ze probeert haar barbiepop terug te pakken en schreeuwt tegen Karlijn: “geef mijn pop terug!”
Ze weet de barbiepop met een ruk uit de handen van Karlijn te pakken, waardoor de hand van Karlijn hard tegen de rand van de tafel komt. Karlijn is nu helemaal van streek en begrijpt niet meer wat er is gebeurd. “Au”!…Schreeuwt Karlijn.
Kwaad rukt ze op haar beurt de pop uit de handen van Ankie smijt hem op de grond. Pakt daarna de bak met barbiekleertjes en kwakt deze zomaar in de hoek. Ze kijkt om zich heen waar ze nog meer mee kan gooien. Gelukkig komt op dat moment mama binnen, die het vanuit de keuken allemaal heeft gehoord.
“Wat is hier aan de hand”Vraagt mama. Ze huilen en praten allebei tegelijk. ” Ankie is beg- ho- nen”, die heeft mijn barbiepop uit mijn hand gepakt, waardoor mijn hand heel hard tegen de tafel is geko - ho - men, snikt Karlijn. Ankie wordt nu nog bozer en snikt: “Karlijn jokt ” “zij heeft mijn bar - bie - pop afgepakt!” Karlijn kan zich niet meer herinneren dat zij zèlf de pop van Ankie heeft gepakt.
Mama begrijpt dat Karlijn iets heeft gedaan waar zij van te voren niet over heeft nagedacht en zegt: “Karlijn, jij bent nu zo boos, jij gaat met de kookwekker voor drie minuten op de afkoelkruk in de gang zitten.” “Als het wekkertje afgaat kom ik je halen. Daarna gaan we aan tafel uitzoeken wat er precies is gebeurd.” Ondertussen ruimen mama en Ankie de bak met barbiekleertjes op. Het wekkertje gaat, de drie minuten zijn om. Mama haalt Karlijn er bij die nu wat tot rust is gekomen. “Zo”zegt mama, "als jullie mij nu, om de beurt, vanaf het begin af aan vertellen wat er is gebeurd, dan schrijf ik het op." Ankie verteld dat ze heeft zitten spelen met haar barbiepop en dat ze de pop even had neergelegd omdat ze moest plassen. Toen ze terug kwam had Karlijn haar barbiepop. Mama vraagt aan Karlijn: “Karlijn wat ging jij doen toen je klaar was met je huisje?” Karlijn kan zich alleen maar herinneren dat ze een pop heeft gehaald waar ze mee is gaan spelen. Om het voor Karlijn nog wat makkelijker en duidelijker te maken pakt mama de barbiepop van Ankie uit de doos er bij. En uit hun slaapkamer de pop van Karlijn. “Kijk”zegt mama, “de barbiepop van Ankie heeft blonde haren en die van jou heeft bruine haren.” “Karlijn, met deze pop met blonde haren was Ankie aan het spelen.” “Dus is het niet jouw pop die je gepakt hebt.” Karlijn ziet nu het verschil, ze begrijpt dat zij de pop van Ankie heeft gepakt, en dat ze het eerst aan Ankie had moeten vragen voor dat ze de pop ging pakken.


Geschreven door: Martine de Waart
Geïllustreerd door: Carmina Carrasco Gonzalez
©2017-2021 Oog voor de Ziel Amsterdam
Terug naar de inhoud