Brood halen bij de bakker echolali - Oog voor de Ziel - Puur Zijn van binnenuit

Oog voor de Ziel

Puur Zijn van binnenuit

Aandacht
Balans
Ontspanning
Energie
Bewustwording
Terugkomen bij jezelf
Autisme ondersteuning
Oog voor de Ziel
Ga naar de inhoud
Puur Zijn van binnenuit
Autisme
Oog voor de ziel
ondersteuning
&
Verhaaltjes autisme

Brood halen bij de bakker echolali

Coaching HSP/Autisme > Verhaaltjes autisme
Brood halen bij de bakker (echolalie)

Mama zet Ankie in de kinderwagen. Tegen Karlijn zegt mama:
“Karlijn, houdt jij de stang van de wagen vast. Dan kunnen we gaan.”
Onderweg komen we langs een dierenwinkel. In de etalage liggen kleine poesjes.
Ze liggen lief te slapen. “Gaan we even naar binnen?” Vraagt Karlijn aan mama.
“Nee Karlijn, we gaan eerst naar de bakker. Misschien dat we op de terugweg nog even gaan kijken.”
Karlijn herhaalt de woorden van mama. “Op de terugweg nog even gaan kijken.”
Mama denkt, “ Oei, ze heeft weer echolalie.”
Echolalie betekent dat je iemand na praat zonder dat je daar erg in hebt.
Mama reageert er niet op. Ze weet dat Karlijn het niet expres doet.
Als je er naar zou vragen, kan ze daar ook geen antwoord op geven.
Bij de speelgoedwinkel stoppen we even. Ze hebben van die leuke knuffeldieren in de etalage waar Ankie gek op is.
Op dat moment, ziet Karlijn aan de overkant van de straat twee mannen
met een grote motor.
Ze zijn hem aan het poetsen. Zodat hij mooi glimmend wordt.
Karlijn houdt van motors en alles wat glimmend is.
Een van de mannen start de motor.
“Broem broemm broemmm,”
daarna gaat de motor weer uit.
Karlijn vindt het geweldig! Ze hoort een van de mannen zeggen:
“ Er moet nog een nieuwe spiegel op gezet worden.”
“Er moet nog een nieuwe spiegel op gezet worden,” herhaald Karlijn.
Mama heeft de mannen aan de overkant van de straat niet gezien.
Ze vraagt haar, ”Wat zeg jij nou?
Doordat Karlijn geen antwoord geeft, begrijpt mama dat ze weer iemand heeft nagepraat.
We staan nu bij de bakker voor de deur. Gelukkig is het rustig. Er staan maar twee mensen. Een man en een vrouw.
De man is net klaar. Hij zegt de bakker gedag en loopt naar buiten.
Dan is de vrouw aan de beurt. Ze vraagt aan de bakker: ”Twee krentenbollen en een volkorenbrood graag?”
“Twee krentenbollen en een volkorenbrood graag?” Herhaalt Karlijn hard. Mama schrikt er van.
“Karlijn, het is niet netjes om iemand na te praten.”
Karlijn reageert niet. Ze heeft niet in de gaten wat er aan de hand is.
De vrouw kijkt boos achterom. “Excuses,” zegt mama snel. “Dit doet ze niet expres hoor.”
Mama probeert de vrouw uit te leggen dat Karlijn echolalie heeft en dat ze daar niets aan kan doen.
De vrouw begrijpt er niets van en blijft boos, ze rekent af en loopt mopperend naar buiten. Naar mens!
Nu is mama aan de beurt. Als mama klaar is en we weer buiten staan is het heel donker geworden.
Grote regendruppels vallen op de stoep. “Oei, zegt mama. Het is tijd om snel naar huis te gaan.”
Als we langs de dierenwinkel komen vraagt Karlijn
“Mama, gaan we nog naar de poesjes kijken?”
“Nee Karlijn, dat gaat niet meer. Het gaat straks heel hard regenen.
We moeten snel naar huis voordat we drijf nat worden.”
Mama denkt, “Gelukkig, het lijkt dat de echolalie bij Karlijn weer over is.”
Het begint al harder te regenen, mama tegen Karlijn: “Karlijn, kom maar achter op de kinderwagen staan.
Ik ren dat stukje zodat we eerder thuis zijn.”
Nu begint het echt te gieten, maar gelukkig zijn we net op tijd binnen.

Geschreven door: Martine de Waart
 
Geïllustreerd door Carmina Carrasco Gonzalez
 
 
©2017-2021 Oog voor de Ziel Amsterdam
Terug naar de inhoud